Op zaterdag 17 september, Joys verjaardag, gingen Joy, Toon (onze roommate) en ik naar York met de International Society. We stapten rond 8u30 op de bus aan het gebouw van de Society. Iets na 10 kwamen we aan en Toon en Joy benoemden me meteen tot “guide”, wat eigenlijk betekende dat het mijn schuld zou zijn als we verloren liepen. Ik had m’n reisgidsje “100 x Noord-Engeland” mee, inclusief plannetje, en we kregen ook een kort overzicht van de bezienswaardigheden en een stadsplannetje van de Society. Dat, samen met mijn fantastisch gevoel voor oriëntatie, zorgde ervoor dat we gelukkig niet verdwaalden.
De parking van de bus was vlakbij de Clifford Tower, een soort middeleeuwse toren/fort, dus dat was onze eerste stop. Vanop de toren hadden we een mooi uitzicht op de stad, en ik kon er veel foto’s nemen (iets waar Toon en Joy me voor de rest van de dag mee zouden plagen: “kijk Ans, heb je al een foto genomen van dat bordje daar?”). In de souvenirshop van de toren kochten we postkaartjes en toen Joy al naar buiten was, kochten Toon en ik snel een kroon, om die om 14u15 aan Joy te kunnen geven, want op dat moment werd ze precies 20 jaar (Joy schrijft haar blog gedetailleerd, in de zin van “om 10u15 deden we dit, om 10u30 dat”, dus moesten we ook haar precieze geboortedatum respecteren natuurlijk :p).
Na het bezoek aan de toren aten we middageten in Dickinson’s, een heel gezellig restaurantje. Daarna gingen we naar het National Railway Museum. We zagen er veel mooie oude stoomtreinen, maar waar we (of ik toch) vooral voor gekomen waren, was de Hogwarts Express. Na een lange zoektocht in het museum, bleek de trein gewoon buiten te staan op het spoor, inclusief stinkend zwarte rookpluim. We keerden terug naar het centrum van de stad via de Museum Gardens, wat een prachtige tuin is bij het Yorkshire Museum. Daar kreeg Joy haar kroon, die ze daarna bijna de hele dag heeft gedragen. Iets verder konden we de stadsmuur op. We maakten een mooie wandeling op de stadsmuren, van waarop we vooral de kathedraal “York Minster” heel goed konden bewonderen.
Onze laatste stop was “Bettys”, volgens mijn reisgids de beste tearoom van heel Groot-Brittannië. Er stond een behoorlijk lange rij te wachten op de trap om een plaatsje te vinden in de tearoom boven, maar ons geduld werd beloond. De beroemde “Yorkshire Fat Rascal”, een warm opgediende scone, was heerlijk en ook de “Latte Latino”-koffie was lekker. Helaas was het daarna al tijd om terug te keren naar de bus. We hebben geen tijd gehad om alle museums te bezoeken die aangeraden werden (zoals het Jorvik viking museum, of het Castle museum), maar we zagen wel veel van de stad zelf. En die stad is heel mooi, met een redelijk middeleeuwse uistraling (veel typisch Engelse huizen, kathedraal, stadsmuren, torens…). Een heel leuke uitstap.
’s Avonds, in ons huis, vierden we Joys verjaardag verder. We aten chocoladetaart (inclusief kaarsjes op Joys stuk) en gaven haar een verjaardagskaartje van alle roommates. Ik gaf haar ook het cadeautje dat ik uit België meebracht; een kookboek met Nutella-recepten. We sloten de avond in schoonheid af met Monsters en Co.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten