Vrijdagavond 30 september gingen Martina, Toon, Tim, Mirko, Cindy en ik naar de Kyoto bar om mee te doen aan de Cocktailcompetitie, georganiseerd door de Manchester Erasmus society. Jammer genoeg konden we niet gewoon met onze groep aan een tafeltje de ultieme cocktail samenstellen, maar was het concept zo uitgewerkt dat je nieuwe mensen zou leren kennen. In de drie minuten die je kreeg om samen met hen achter de bar een cocktail in elkaar te flansen… Nadat ik aan de beurt geweest was, zouden we nog heel lang moeten wachten voor ook de anderen hun cocktail konden maken en het werd al laat, dus besloten we gewoon iets te gaan drinken in het café aan de overkant. Zo heb ik natuurlijk nooit geweten of mijn “Strawberry Surprise” (de ongelooflijk originele naam die de Nederlander van m'n groep aan onze cocktail had gegeven) een prijs had gewonnen.
Zaterdag gingen Joy en ik met de International Society naar Stratford-upon-Avon, de geboorteplaats van Shakespeare. Karee, een Amerikaans meisje dat één les met ons samen heeft, was er ook, en we ontmoetten ook Dorothea, een Duits meisje. We kregen ticketjes voor de Shakespeare Properties. Eerst bezochten we Hall’s Croft, het huis van Doctor Hall, de man van Shakespeare’s dochter. Daarna gingen we naar Nash’s House, waar de man van Shakespeare’s kleindochter woonde. In de tuin van was een archeoloog de restanten van het huis waar Shakespeare een groot deel van zijn leven woonde aan het opgraven. We begonnen wat te praten met de archeoloog, die Vlaamse roots bleek te hebben, en hij gaf Joy en mij elk een stuk steen van Shakespeare’s huis! Na onze lunch bezochten we nog Shakespeare’s geboortehuis. We kregen er onder andere het lederatelier van Williams vader (een handschoenenmaker) te zien. Het mysterie van de ietwat vreemde Engelse uitdrukking “sleep tight” werd ook opgelost: de matrassen lagen in de tijd van Shakespeare niet op een lattenbodem, maar op touwen gespannen in een houten kader. Na verloop van tijd werden die koorden slapper, en om comfortabel te kunnen slapen, moesten die weer aangespannen worden. Als je iemand “sleep tight” wenst, wens je hem dus een comfortabele slaap toe, op koorden die “tight” gespannen zijn. Finally makes sense! Zaterdag kregen we er trouwens een nieuwe huisgenoot bij: Ferdinando, een heel leuke Italiaan. Het huis is een beetje levendiger geworden, maar is nu ook een beetje meer “in evenwicht”: twee Italianen – drie Belgen, twee jongens – drie meisjes.
De volgende dag gingen we met de International Society naar het zuidelijke deel van het Lake District. In de voormiddag bezochten we Holker Hall, een luxueus huis (bijna kasteel) van een rijke familie, sinds de achttiende eeuw in het bezit van de familie Cavendish. Er werden steeds prestigieuze gasten ontvangen. Onder meer Queen Mary had er een kamer. Ook de tuin en het park rond het gebouw zijn heel mooi. In de namiddag reisden we een korte afstand met de Haverthwaite Railway, tot aan Lakeside. Daar vertrok de boot waarmee een kleine “cruise” deden op het meer. Ondanks de regen (onvermijdelijk in Engeland, helaas) hadden we een prachtig zicht op het Lake District. In Bowness, waar de boot stopte, hadden we nog wat tijd vrij. Joy en ik besloten de World of Beatrix Potter te bezoeken. De figuren en decors uit haar boekjes (zoals Peter Rabbit) waren er prachtig nagebouwd.
Maandagavond gingen Martina, Mirko, Ferdinando, Tim, Cindy, Sara, Mimi en ik naar de tweewekelijkse comedy avond in de Met Bar van de Students Union. Het was iets minder grappig dan de eerste keer, maar de laatste comedian, een Britse versie van Alex Agnew (inclusief de geluidjes en bewegingen) was toch wel goed.
Dinsdag gingen we naar de “Student Giveaway” (kortingen en freebies) in Arndale, gevolgd door onze wekelijkse filmavond. Deze keer stond good ol’ Forrest Gump op het programma.
Woensdagmiddag gingen Joy en ik naar het Palace Theatre om onze studententickets voor Grease op te halen. Studenten krijgen de kans om op de dag zelf te gaan informeren of er nog tickets zijn voor ’s avonds. Als dat zo is, dan krijgen ze de beste beschikbare tickets, standaard voor 21 pond, ook al zouden die eigenlijk veel meer waard zijn. Zo hadden we die avond dus perfecte zetels voor een heel entertainende musical. Toen we Martina die middag vertelden dat we naar Grease gingen, reageerde ze “Whaaat? Reaaallly? When are you leaving?” – “Tonight” – “Whaaaaat!”. We waren even in de war door Martina’s wel heel enthousiaste reactie, tot we beseften dat ze dacht dat we naar Greece vertrokken die avond. Hilarisch!
We maakten met alle Milvertons een schema met wie welke week het huis zou schoonmaken en het afval buitenzetten. Deze week was het mijn beurt. Na een hele donderdagnamiddag poetsen en schrobben en stofzuigen, kon ik ’s avonds ontspannen in een Chinees Restaurant en opnieuw op het reuzenrad, deze keer “by night”, met een fantastisch zicht op de lichtjes van de stad.
Vrijdagavond waren we van plan naar de Karaoke Night van de Manchester Erasmus society te gaan, maar uiteindelijk besloten we om gewoon een klein karaokefeestje te doen bij ons thuis, met de Milvertons en Mirko. Met hilarische versies van Bohemian Rhapsody en de (poging tot) Italiaanse “Circle of life” tot gevolg.
Zaterdag gingen Joy, Dorothea en ik naar Oxford met de Int Soc. Het was een heel lange busrit (in totaal acht uur in een snikhete bus), en we waren uiteindelijk maar enkele uurtjes in Oxford, net genoeg om een guided tour te doen. Die was gelukkig wel de moeite. We kregen de mooiste universiteitsgebouwen te zien en hoorden hoe de opleidingen en de tradities ongeveer werken. Oxford is een architecturaal prachtige stad met ontelbaar veel klassieke gebouwen. Een mens zou al eens beginnen dromen om ooit in Oxford te studeren…
Wat me verder nog opgevallen is:
Fietsen in Engeland is niet altijd een pretje. Mensen hebben hier heel weinig geduld in het verkeer en chauffeurs gebruiken maar al te graag hun claxon… Bovendien denk ik dat Manchester vanaf nu in een permanente plaatselijke regenbui zit. En onze fietsen hebben geen spatbord… Nu begin ik te begrijpen waarom we hier verdacht weinig fietsers zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten